Mevrouw de Jong heeft een nieuwe website

Even schaamteloos reclame maken voor mevrouw de Jong. Ze heeft een nieuwe website waarop al haar schilderijen zijn te bewonderen.

Volgens haar zus, officieel kunstenaar en afgestudeerd aan de Hoge School der Kunsten, heeft ze talent. Dus dat wil wat zeggen. Maar ook weer niet alles.

Je weet namelijk maar nooit hoe het met talenten gaat. Het kan ook heel gevaarlijk en belastend zijn als je een talent wordt genoemd. Kijk naar Dennis. Ooit het voetbaltalent van CSVC, maar helaas nooit tot volle wasdom gekomen.

Dennis denkt daar uiteraard heel anders over. “Oude dibbes,  je weet het toch. Als ik echt had gewild, had ik nu in het Bernabéu lopen ballen, maar het feit dat iedereen me in Coevorden kent, is voor mij genoeg. ”

Mevrouw de Jong heeft er ondertussen alle vertrouwen in dat ze dit jaar haar grote doorbraak gaat beleven. Onze oudste zoon des huizes denkt van niet. De twee hebben er een weddenschap op afgesloten. Fingers crossed dat mevrouw de Jong gaat winnen.

Michael raakt op stoom

Hij stond een tijdje droog, maar de laatste weken gaat het hard. In de laatste drie wedstrijden heeft Michael er vier ingeschoten. En dan is direct de vraag weer actueel: gaat ie de 25 doelpunten halen?

Om jullie geheugen op te frissen. Michael heeft aan het begin van dit seizoen met Richard ons gewed dat hij in de competitie minimaal 25 doelpunten gaat maken. Voor ieder doelpunt dat hij minder scoort, krijgen wij een blaker bier van hem. Haalt hij wel de 25 doelpunten, dan krijgt hij van Richard ons een blaker bier. “En die ga ik helemaal in mijn eentje op drinken”, vertrouwde Michael me gisteravond nog toe op de training.

Volgens Michael staat de teller op 19, maar dat is inclusief de vier doelpunten die hij in de beker heeft gemaakt. Er bestaat binnen het team verwarring of die mee mogen worden geteld. Michael vindt van wel, de rest vindt van niet. Mocht de beker mee worden geteld dan maakt ie een kans.

We moeten nog vier competitiewedstrijden. Komende zaterdag tegen VEV dat al maanden troosteloos onderaan bungelt met twee punten, daarna nog tegen Emmen, ook geen hoogvlieger en nog twee keer tegen DZOH dat momenteel bovenaan staat. Bovendien zitten we nog in de beker. Komende dinsdag spelen we in de achtste finale thuis tegen Hoogeveen 2. Het kan dus nog.

Gerlof heeft al laten weten dat hij daar niet aan gaat meewerken. “En wij zeker onze eigen glazen ingooien. Michael krijgt geen bal meer van mij. En de bekerwedstrijden tellen ook niet mee!

Uiteraard hebben wij buiten Michael al overleg gevoerd hoe we zand moeten strooien in de doelpuntenmachine. Genoeg opties: hem geen bal meer geven, hem opstellen als back of keeper, een paar keer reserve zetten of laten vlaggen, gewoon niet meenemen of uitlenen aan het vijfde.

Zaterdag ben ik er niet bij, verplichtingen in de relationele sfeer, maar aan de gastspelers die meedoen tegen VEV heb ik een vriendelijk doch dwingend verzoek: Michael overslaan als hij in scoringspositie staat en gewoon alle ballen op Gerlof spelen. Heel CSVC3, met uitzondering van Michael, zal jullie dankbaar zijn.

WKE eenvoudig opzij gezet

Ik loop wat achter, vandaar een kort wedstrijdverslag van de wedstrijd tegen WKE. In de eerste wedstrijd was WKE erg goed, een leuk vlot combinerend team, waar we met grote moeite van wonnen, maar dat kwam vooral omdat ze toen enkele spelers van WKE 2 in de gelederen hadden.

Dat was nu niet het geval, zodat we het deze keer heel wat gemakkelijker hadden. Het enige gevaar kwam van rooie Sjoerd die in de eerste helft een paar keer gevaarlijk was. Verder kon WKE geen potten breken, zodat we vrij gemakkelijk op een 2-0 voorsprong kwamen.

De spanning kwam nog even terug toen Marcel in de eigen zestien een correcte tackle uitvoerde, waar alleen de scheidsrechter een overtreding inzag. WKE benutte de strafschop en kwam terug tot 2-1.

Het was Gerlof die de wedstrijd in het slot gooide door een aanval, ingeleid door Michael, beheerst af te ronden, 3-1. Dat Michael daarna nog bij een scoringskans door de keeper van WKE werd neergeschopt, is alleen voor de annalen interessant.

Degraderen doe je met zijn allen

Hebben wij weer hoor. In het jaar dat we als vereniging 50 jaar bestaan, degradeert het eerste naar de vierde klasse. En zeg nou niet dat ze nog een kans hebben om daaraan te ontkomen, want die kans is net zo groot als dat Feyenoord dit jaar nog kampioen wordt. Oftewel nada, niente, nul.

Met nog vijf wedstrijden te gaan, staat het vlaggenschip van de vereniging op het punt van zinken. Kapitein Geert en de bemanning hozen dat het een lieve lust is, maar het water blijft aan alle kanten het schip binnen stromen.

Ik heb de stand nog eens bestudeerd, maar CSVC staat er in vergelijking met Nagele en Tonego gewoon het slechtste voor. Nagele heeft met twee wedstrijden minder gespeeld twee punten meer, Tonego heeft een wedstrijd meer gespeeld en heeft vier punten meer. Ik sta optimistisch in het leven, maar dit is een gelopen koers.

In een eerdere blog vroeg ik me af of Geert de Ganzenmarkt zou halen. Dat is hem gelukt, maar nu vraag ik me af, en ik niet alleen, of dat wel zo verstandig is geweest. Achteraf is natuurlijk makkelijk praten, maar, stel dat Geert zijn congé had gekregen, zou het eerste er dan beter voor hebben gestaan?

En nu ik toch bezig ben met vragen stellen. Zou Geert geen spijt hebben dat ie niet eerder is opgestapt. Nu staat er binnenkort op zijn cv een gevalletje degradatie. Niet iets waarmee je voetbalbesturen kunt imponeren als je op zoek bent naar een nieuwe club.

Zijn er redenen waarom het eerste dit jaar zo slecht presteert? Vast wel, maar het wel of niet winnen van een wedstrijd is soms ook gewoon vette pech. Dat ene balletje op de paal, die ene kopbal net naast. Voetbal is geen wiskunde met logische uitkomsten, want je hebt altijd met de mysterieuze krachten in de sport te maken.

Maar het is ook wel weer zo: hoe beter de trainer en de voetballers, hoe groter de kans dat je een wedstrijd wint. Dit jaar was het eerste niet goed genoeg voor de derde klasse.

Wat ik maar wil zeggen: je wint met zijn allen, maar je degradeert ook met zijn allen.

Update 1: CSVC won afgelopen zaterdag met maar liefst 5-1 van Smilde. Nu begrijpen jullie ook gelijk waarom ik nooit wat in de Toto win.

Ik ben mijn moeders woelratje

Je kunt van Arno zeggen wat je wil, maar het is binnen ons team wel een van de meer uitgesproken karakters. Dat ik hem dan ook regelmatig in deze blog opvoer, komt vooral door zijn opmerkelijke uitspraken.

Een paar weken geleden was het weer eens zover. Er zou bij mij worden geflipperd. Rond negen uur ’s avonds staan tien teamgenoten op de stoep die na een bezoekje aan Ni Hao er helemaal klaar voor zijn. De stemming zit er direct goed in als Arno en Udo heimelijk een volledig pak Whiskas-kattenbrokjes in de jaszakken van Rene proppen. “Mondje dicht, oude dibbes, heeft die Warming straks op de terugweg nog wat te knabbelen”, zegt Udo met een vette grijns.

Na wat inspelen maken we drie teams die een kleine competitie op de vijf kasten spelen. Het enthousiasme is groot, maat het niveau laag, zodat de meeste ballen maar kort in het spel blijven. Na een eerste ronde spelen we nog een ronde.  De catering is prima geregeld, zodat de leverworst en gehaktballen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Dat geldt ook voor de drie kratten bier. Gelukkig heb ik in de kelder nog een extra kratje staan, zodat we  weer even vooruit kunnen.

Arno heeft eerder die avond het drumstel van mijn zoon ontdekt en is er niet achter weg te slaan. Helaas heeft ie weinig talent, maar dat weerhoudt hem er niet van om helemaal los te gaan.

Rond twee uur zijn we uitgeflipperd. De drank is op, het eten is op, tijd om naar huis dan wel de kroeg te gaan. Udo heeft echter een reuzegroot probleem. Hij is namelijk bang voor poezen. Niet zomaar een beetje bang, maar echt doodsbang. Zet een poes op zijn schoot en hij springt tegen het plafond van schrik. Volgens Udo is hij ooit als kleuter door een poes gebeten en sindsdien moet hij niets van poezen weten. “Voor een kletsnatte poes ben ik niet bang, maar als ik zo’n beest met vier poten tegenkom, loop ik liever een blokje om.”

Rene is er inmiddels achtergekomen wat Udo en Arno hebben gedaan en besluit Udo terug te pakken door met Henk, onze rode kater, bij de achterdeur te gaan staan. Udo gaat als een mager speenvarken te keer en smeekt Rene om bij de deur weg te gaan. Uiteindelijk ziet onze stoere voorstopper geen andere uitweg dan de voordeur te nemen en zo het hazepad te kiezen.

Arno is inmiddels aardig in de olie en vertelt dat zijn moeder nog steeds zijn contributie betaalt. “En ze doet ook de was, want ik heb geen idee hoe die wasmachine werkt. Ja, ik ben mijn moeders enige echte woelratje.”

Udo vecht een robbertje en krijgt rood

Het is wel bal de laatste weken. Na Arno was het afgelopen zaterdag Udo die voortijdig mocht inrukken. Tien minuten na rust kreeg hij het aan de stok met de spits van Erica. Deze had ook wel zin een robbertje vechten, zodat scheidsrechter Johan Poker nadien niets anders resteerde dan de twee kemphanen uit het veld te sturen.

Het hadden er ook drie kunnen zijn. Na de wedstrijd verklaarde Poker dat hij ook Marcel rood had moeten geven, omdat hij tijdens het opstootje een tegenstander hardhandig vloerde.  Het was diezelfde Marcel die tijdens het laatste teamuitje nog tegen mij gezegd dat ie sinds de geboorte van zijn dochtertje rustiger was geworden. Die uitspraak was hij zaterdag klaarblijkelijk even vergeten. “Ik was op dat moment in staat om die vent een kopstoot te geven”, zei Marcel later in de kantine.

Het zal wel toeval zijn, maar deze week openbaarde de KNWB plannen om misdragingen in het amateurvoetbal harder aan te pakken. Voetballers die geweld gebruiken tegen de scheidsrechter moeten minimaal drie jaar geschorst worden of in het uiterste geval het lidmaatschap ontzegd worden. Ook wordt er op aangedrongen om teams eerder uit de competitie te nemen bij grote vechtpartijen.

Mijn zegen hebben ze. Respect voor de scheidsrechter die zich week in week uit door 22 voetballers de huid vol laat schelden en ook nog eens de kans loopt om in elkaar getremd te worden door iemand die op zijn werk met een tirannieke manager heeft te maken en zich zaterdag de frustaties uit het lijf wil voetballen.

Enfin, terug naar de wedstrijd tegen Erica die we met 4-2 verloren. Terwijl we nog zo goed begonnen tegen Erica met twee opgelegde kansen. “Ja, oude dibbes, als Michael en Marcel die ballen erin schieten, speel je een heel andere wedstrijd”, analyseerde Udo terugkijkend. Ja, dat klopt, maar als telt niet in het voetbal. Dat deed Erica beter. Bij de 1-0 van Erica liet Udo zijn tegenstander uit zijn rug weglopen. “Was dat dan geen buitenspel van die nummer 9?” Nee, Udo, dat was het niet, je stond gewoon te ver van hem af.

Na weken droog te hebben gestaan, scoorde Michael de 1-1, maar lang konden we daarvan niet genieten. Voor rust kwam Erica nog op 2-1. Na rust vielen we wel aan, maar er zat weinig venijn in onze aanvallen. Erica liep verder uit na 3-1, omdat opnieuw nummer 9 vrijuit kon inkoppen. Arno kopte uit een hoekschop de 3-2 binnen, maar door een foute breedtepass van mij kon Erica na 4-2 counteren.

Typerend voor de manier waarop we de laatste tijd voetballen is denk ik het volgende: Michael krijgt op links de bal, speelt een tegenstander uit en hoeft alleen maar voor te geven aan de vrijstaande Bas of Richard. Michael doet dat niet en kapt en draait totdat ie de bal verspeelt. Bas en Richard zeggen dat ie niet voor eigen succes moet gaan en de bal moet afspelen. Michael is pissig en zegt tegen Richard: “Zit toch niet te zeuren, Winter, zelfbenoemde aanvoerder die je bent, ik heb het helemaal gehad met je.” Michael is zo kwaad dat hij het veld wil uitlopen, maar gelukkig kan Boonstra hem van plan afbrengen. Nee, we steken met zijn allen in een bijzonder matige vorm en dat leidt in het veld tot stekelige opmerkingen over en weer.

Het is maar goed dat we een derde helft hebben om met bier wat plooitjes glad te strijken.

Citaat van de wedstrijd. Rene na afloop in de kleedkamer:”Ik wil niet veel zeggen jongens, maar op twee na heeft iedereen van ons inmiddels een pens en zie hier en daar al zelfs een cupje A ontluiken.”