Een streep naar de linkerbovenhoek

Piet KeizerJe had ooit het bananenschot van Piet Keizer en Rivelino, de ventieltrap van Roberto Carlos, de pegel van Ronald Koeman, maar sinds een week heb je ook de scudraket van Leon Kosters.

Wat een vrije bal. tegen De Weide. We wisten allemaal wel dat Leon een behoorlijk schot in zijn voeten had, maar dat hij zo hard kon schieten was toch een aangename verrassing.

Bij afwezigheid van Rene die zijn heil had gezocht op de golfbaan was het Leon die na een overtreding van De Weide zich over de bal ontfermde. De afstand tot het doel was ongeveer 20 meter. Een kans om op gelijke hoogte te komen nadat De Weide al na 7 minuten op voorsprong was gekomen.

De keeper van De Weide zette de muur neer en wachtte op het fluitsignaal van de scheidsrechter. Toen deze floot heeft de keeper de bal slechts voorbij horen komen, want wat was die bal akelig hard en wat zat ie nauwkeurig in de linkerbovenhoek. Of zoals Richard het verwoordde: “Ik heb al veel mooie vrije trappen gezien, maar zo’n vrije trap heb ik in de Champions League of de eredivisie nog niet voorbij zien komen.”

Leon had afgelopen zaterdag sowieso een neusje voor de goal, want hij scoorde in de eerste helft nog twee keer. Samen met doelpunten van Robert en Kevin na rust zorgde dat ervoor dat we met 6-3 van De Weide wisten te winnen.

Dat mocht ook wel want de wedstrijd daarvoor hadden we met 2-1 van Meppel verloren. Zelden een wedstrijd gespeeld waarin zoveel kansen om zeep werden geholpen. Met name Leon had zijn vizier totaal verkeerd afgesteld.

Ballen werden hard naast geschoten of niet afgelegd naar Bas die zo vrij als een vogeltje stond en een kopbal op een meter van het doel wist hij ook naast te mikken. Zo zie je maar weer, bij het derde ben je de ene week de loser en de andere week de man van de wedstrijd.

Oja, nog drie dingen die het vermelden waard zijn. Bouke had een heus kardolletje. Richard Renkema, die normaal voorstopper is, stond deze keer met Arno op het middenveld. Hij deed het naar behoren, maar helaas was de maker van het eerste doelpunt van De Weide wel zijn mannetje.

En ook niet onbelangrijk, de rentree van de Udo. Na een kwartier in de tweede helft kwam hij het veld in om na vier maanden blessureleed als vanouds zijn tegenstander op te vreten.

Advertenties

Ingescheurde enkelbanden zegt de dokter

We hebben er natuurlijk grapjes over gemaakt met zijn allen. Hij stelt zich aan, zo erg is het allemaal niet. Over twee weken voetbalt Bruining gewoon weer. Maar we hadden het mis. We zaten er helemaal naast.

Want het is geen ingegroeide teennagel, maar het zijn gewoon ingescheurde enkelbanden blijkt achteraf. Dus ja, we zijn als team Michael op zijn minst een fruitmandje schuldig.

blessure Bruining

Voor wie het niet gelooft, gelukkig hebben we de foto nog. En die zegt meer dan genoeg genoeg lijkt me. Een mooie bloeduitstorting en let ook even op de zwelling bij zijn enkel. Jakkes.

Hoe lang de blessure gaat duren? Minimaal zes weken zei de dokter. Met een beetje geluk zien we Michael na de winterstop weer eens een balletje trappen.

Zaterdag was Michael in de kantine, gebracht door zijn vriendin. Hij zei dat eerst de zwelling moet verdwijnen, daarna de enkel intapen en vervolgens kan het herstel beginnen.

De ziekenboeg stroomt vol

Ja, ben ik weer. Na een maand afwezigheid heb ik eindelijk weer eens tijd om jullie op de hoogte te brengen van het wel en wee van CSVC3.

Nou er valt wel het een en ander te melden. Laat ik beginnen met de ziekenboeg. Die stroomt aardig vol. Zo heeft Marcel afgelopen vrijdag tijdens een potje zaalvoetballen zijn schouder uit de kom gehad, zodat hij voorlopig niet kan voetballen. Marcel is wat optimistischer en verwacht zaterdag over een week gewoon weer te kunnen voetballen.

Michael raakte zaterdag tegen Staphorst geblesseerd aan zijn enkel. Ik las maandag op Teamwebs dat zijn enkelbanden waren afgescheurd. Serieuze shit dus zou je denken, maar niet iedereen denkt daar zo over.

Henk: “Die Bruining stelt zich aan. Je kent hem toch. Hij denkt zelf dat zijn enkelbanden zijn afgescheurd, maar hij is nog niet eens bij de dokter geweest. Laat ie eerst daar maar eens heengaan, dan weten we met zijn allen waar we aan toe zijn.”

“Precies. Dat heeft die badmuts naast me goed gezegd. Bruining heeft nergens last van, waarschijnlijk is het gewoon een ingegroeide teennagel. Opwinding om niks”, aldus Udo die donderdag voor het eerst weer volledig met de rest heeft meegetraind.

Onze voorstopper is op de weg terug. In juni scheurde hij zijn achillespees af tijdens een onschuldig partijtje squashen met Arno. De laatste weken zagen we hem op donderdagavond alweer voorzichtig rondjes lopen op het trainingsveld en af en toe deed hij een paar minuten mee tijdens een partijtje voetbal.

Udo zegt zelf dat hij er weer helemaal klaar voor is. “Oude dibbes, het wordt tijd dat het gouden duo achterin weer wordt herenigd. Tegenstanders moeten weer sidderen als ze zien tegen wie ze het moeten opnemen. Die chirurgen hebben tijdens de operatie nog wat extra techniek en kracht geïnjecteerd, zodat ik van achteruit de bal nog beter op de stropdas van onze spitsen kan leggen.”

De rest van het team heeft daar een andere mening over. Wij vrezen met grote vreze dat Udo bij de eerste beste wedstrijd opnieuw zijn achillespees afscheurt. Een gefaseerde terugkeer met steeds langere invalmomenten lijkt ons het beste.

Ook Richard (Winter) is geblesseerd afgehaakt, hij heeft een liesblessure. Een vervelende blessure die lang kan duren als je pech hebt.

Net uit de ziekenboeg ontslagen, is Henk. In de wedstrijd tegen DESZ liep hij een paar gekneusde ribben op die hem een paar wedstrijden aan de kant hield. Hij is inmiddels voldoende hersteld om zaterdag tegen Meppel weer mee te kunnen doen. Ik heb nu al medelijden met de scheids en zijn directe tegenstander.