En we noemen hem Harrie

Sportief gaat het goed met ons. We staan bovenaan. De laatste wedstrijd wonnen we overtuigend met 6-1 van Hoogeveen 3 terwijl andere titelkandidaten als DESZ en Olympia plotseling wedstrijd op wedstrijd verliezen. Kortom geen reden tot klagen.

Maar sadder and wiser na de voorgaande jaren weten we dat we niet te vroeg moeten juichen. Want tot aan de winterstop gaat het meestal heel goed met CSVS3. Hoe anders is het na de winterstop. Dan begint meestal het grote klungelen en zijn we geen schim meer van de ploeg die voor de winterstop zo makkelijk voetbalde.

Dus nee, jullie horen mij nog niets zeggen over kampioenaspiraties of het reserveren van de grote platte kar. Allemaal veel te prematuur.

Wat anders. Sinds drie weken traint drie samen met twee. Daarvoor trainde het derde samen met vier en vijf, alhoewel trainen eigenlijk niet het goede woord is. Het kwam erop neer dat we na wat warmlopen aan een partijtje begonnen, 20 minuten fanatiek waren, waarna we nog een kwartiertje de bal heen en weer schopten, totdat iedereen er flauw van was.

Een situatie waar niemand eigenlijk blij mee was. Het voorstel om samen met twee te trainen op donderdag zag iedereen dan ook wel zitten. Niet alleen zou er fanatieker getraind worden, we kregen ook een echte trainer in de persoon van Gerrard Bruins voor ons neus. En ja, dat is een wereld van verschil, wel of geen trainer.

Gerrard zit er bovenop, zodat niemand kan verslappen en komt met gevarieerde trainingsvormen. Je bent echt anderhalf uur bezig. En dat geeft zowaar een echt tevreden gevoel na afloop.

Er is echter één probleem. Gerrard weet mijn naam niet. Zo werd ik tijdens de eerste training voortdurend Harrie genoemd. “Kom op Harrie, strakker inpassen” of “Goed schot Harrie.”

Vooraf aan de tweede training heb ik Gerrard toch maar even verteld dat ik geen Harrie heet, maar blijkbaar was hij dat snel vergeten, want het was al weer snel Harrie dit en Harrie dat. Gisteren bij de derde training was Gerrad zelfs vergeten dat ik Harrie heette, want hij vroeg aan een van de spelers van twee wie toch die speler met dat grijze haar was.

Tot overmaat van ramp vroeg Gerrard me bij het afsluitende partijtje voetbal ook nog of ik een verdediger of aanvaller was.Het is duidelijk: Gerrard heeft mij nog niet op zijn netvlies staan. Ik ben bang dat ik voorlopig nog niet van Harrie af ben.

Advertenties